Een jaar of 2 geleden -ik was toen net begonnen met het fotograferen van mensen en modellen- kwam ik in contact met een toffe jongedame uit het Leuvense. We zouden snel eens een samenwerking op poten zetten en proberen om wat leuke beelden te maken. Door allerlei voorziene en onvoorziene omstandigheden heeft die shoot echter nooit kunnen plaatsvinden … afspraken werden tevergeefs verplaatst en agendas vruchteloos overhoop gegooid, maar we kwamen er gewoon niet uit. Na een tijdje verwaterde het contact en verloren we mekaar uit het fotografische oog.

Tot we een paar maanden geleden -erg toevallig- elkaar weer tegen het virtuele lijf liepen. Een paar mailtjes vlogen over en weer en een nieuwe afspraak werd gemaakt. Deze keer geen roet-in-het-eten of stokken-in-de-wielen toestanden, maar een super shoot met een aantal beelden waar ik zelf heel tevreden mee ben.

Beide beelden gemaakt met 1 lichtbron en een reflectiescherm, omgezet naar zwart wit en voorzien van een beetje ruis. Voor zij die twijfelen aan hun ogen … het onderste beeld is inderdaad niet scherp Een bewuste keuze die ik voor de opname al in het achterhoofd had. Hopelijk kunnen ze ook jullie bekoren.

Greetz,
Chris

when you’re having fun ! Inderdaad … de tijd vliegt. De vorige post dateert weeral van een maand geleden … hoog tijd dus om nog eens één van mijn foto-experimenten online te gooien. Hope you like ‘m

Greetz,
Chris

2 weken geleden had ik de eer en het genoegen 2 super sympathieke mensen te mogen fotograferen. We wilden iets doen in de stijl van de “sexy jeansbroeken reklame” fotos.

Omdat dit mijn eerste echte duo-shoot in studio was, was ik best wel wat nerveus. One light setups zijn totaal mijn ding, maar hoe ga je dat aanpakken als je 2 onderwerpen hebt ? Hoe pak je het spel van schaduw en licht aan zonder dat de ene de andere tot een donkere vlek herleidt. Hoeveel licht moeten we hebben om het interessant te houden en de juiste mix van sexyness en mystiek te bekomen ?

Veel vragen, veel uitdagingen en vooral … veel fun dus Dit is wat ik er -samen met mijn koppel van dienst- van gemaakt heb … enjoy !

Greetz,
Chris

Whow … een dikke maand geleden dat ik nog eens iets op deze blog gegooid heb … tijdsgebrek ten gevolge van andere prioriteiten mag ik hiervoor als hoofdschuldige aanduiden.

De bouwplannen nemen -na frequente bezoeken aan onze architect- steeds vastere vorm aan en slorpen heel wat vrije tijd op.  Verder is er heel wat tijd gestoken in mijn “On the Floor” project waarvan de beelden sinds kort ook op de website te zien zijn (onder de rubriek Artistiek) en is er ook heel wat tijd gegaan naar het afwerken van een berg reisfotos die al sinds 2005 stof lagen te verzamelen.  Maar … dat geheel terzijde … tijd voor wat fotokes uit een minder ver verleden

Eind november 2009 kreeg ik het bezoek van Helena, een belgische schone die studeert en werkt in Italië.  Als model bewandelt ze daar -maar ook elders- de catwalks en als studente fleurt ze de European School of Economics op.

Om haar portfolio aan te vullen had ze graag een aantal “bedekt topless fashion” beelden.  Na een paar mailtjes over en weer werden we het eens over het concept en spraken we een datum af.  De visagie en haartooi lieten we over aan Evelien Verstrepen … een gedreven visagiste met bergen talent en werklust.

Greetz,
Chris

Een paar weken geleden mocht ik (eindelijk) mijn “cadeaubon-voor-je-verjaardag” omruilen tegen een 80X120 softbox.  Het itchy itchy gevoel om hem direct uit te testen kreeg ik er blijkbaar gratis bij.   Tijd dus om eens contact op te nemen met een toffe griet die het leuk zou vinden om voor, naast, onder en tegen dat ding te gaan staan.  Een korte babbel met Karen, een model dat ik tijdens een eerdere shoot had leren kennen, maakte al snel duidelijk dat die softbox snel de gepaste vuurdoop zou krijgen.

Het grote formaat en het feit dat ik hem erg dicht bij Karen positioneerde zorgden voor een mooi egaal en zacht licht voldoende voor het uitlichten van full-body fotos … exact het soort licht waarvoor ik hem gekocht had.  Omdat we toch met een “king size” softbox gingen werken hebben we die lijn maar doorgetrokken in de styling en Karen in een “ietsje te ruim” maatpak gestoken (met dank aan Marcia ).

Edit : Lighting Setup … niets speciaals … 1 grote softbox op een Jinbei M-400 (of M-250) en een super model

Greetz,
Chris

20 jaar geleden … Kennedy Boulevard … Axelle Red, de wereld maakt kennis met een “mooie rooie” met een stem als een klok en het begin van een schitterende zang-carrière is gemaakt.  Wat heel wat minder mensen weten is dat Axelle reeds een 6 tal jaar daarvoor een 45-toerenplaatje uitbracht met de titel “Little Girl”.  Totaal irrelevante informatie voor mensen die langs mijn blogje surfen om naar de “plaatjes” te komen kijken, maar ik vond het toch wel passen in de context van deze post.  2 weken geleden kreeg ik immers het bezoek van een al “evenmooie rooie”.  Lise kwam helemaal uit de Noorderkempen afgezakt tot in mijn “speeltuintje” om mee te werken aan mijn project rond artistieke naaktbeelden EN aan een klein experimentje.

Sleutelwoorden in dit experiment waren KISS en Low-budget. KISS : Keep It Simple, Stupid … dus 1 lamp en 1 reflectiescherm.  Low-budget : simpele kamera, klein flitskopje, goedkope softbox en een zelfgemaakt reflectiescherm.  Geen D3x met een 200 f/2,0 en ook geen 1Ds III met 85 f/1,2 dus maar een tweedehands gekochte Fuji S3 Pro met een eenvoudig 50 f/1,4 lensje erop.  Het licht werd verzorgd door -kamera rechts- een 250WS Jinbei flash voorzien van een linkstar striplight softbox en -kamera links- een zelfgemaakt reflectiescherm (houten plaat met zilveren folie).

Waarom dit experiment ?  Wel als ik tegenwoordig de fora op het internet lees (en moet geloven) dan is het bijna schier onmogelijk om goed werk te maken als je niet over de laatste nieuwe high-end body en bijhorend lenzen arsenaal beschikt.  Foute info dus voor mensen die pas met fotografie willen beginnen en die dus -op basis van die foute info- vaak veel meer geld uitgeven dan nodig is (of erger nog … gewoon het verkeerde materiaal kopen ).  Tijd dus om even na te gaan wat je uit een eenvoudige dSLR met standaard objectiefje kan persen

Of mijn experiment geslaagd is … dat mogen jullie zelf beoordelen aan de hand van onderstaande foto … mijn redhead van dienst en ikzelf zijn alleszins zeer tevreden met de beelden die eruit gekomen zijn   Enjoy !

Greetz,

Chris

Het was alweer even geleden dat ik nog eens een shootje deed in mijn eigen kleine knusse studiootje, maar verleden week zaterdag mocht ik -eindelijk- de geweldige Marcia ontvangen, een model waarvoor ik al erg lang bewondering had (en nog steeds heb).  “Eindelijk” zeg ik, omdat we reeds heel lang contact hadden en reeds heel lang aan het plannen waren om samen iets uit te werken.  Allerlei omstandigheden en hier en daar een misverstand zorgden er echter voor dat de shoot een paar keer moest worden uitgesteld en dat hij uiteindelijk zo’n dikke 8 maanden later plaatsvond dan oorspronkelijk gepland.

Het grootste deel van de shoot stond in het kader van een project rond artistiek naakt beelden, een project waar Marcia als model perfect in paste en waaraan ze dan ook met plezier wilde meewerken.  Omdat die reeks nog lang niet compleet is en omdat ik de definitieve beelden nog even aan een kritische review wil onderwerpen ga ik ze hier nog niet plaatsen.  Wat ik wel wil tonen zijn een paar beelden uit het tweede deel van de shoot … hope you’ll enjoy them.

Greetz,

Chris

Vrijdag 9 oktober, onmenselijk vroeg in de ochtend. Een akelig geluid wekt me bruusk uit mijn slaap. M’n ogen kleven nog half dicht en de hersenactiviteit staat nog op een bedroevend laag niveau. Meer dan een verdwaasde “eeuuuuhhh” krijg ik dan ook niet over m’n lippen. Instinctief zwaait m’n rechterarm naar het nachtkastje en door een zachte maar doeltreffende tik op de “snooze” knop houdt het gemekker op. Oef.

Vrijdag 9 oktober, vijf na “onmenselijk vroeg in de ochtend” … hetzelfde akelige geluid. Een tweede kreun … een tweede zwaai … het gemekker stopt met een doffe plof.

Vrijdag 9 oktober, tien na “onmenselijk vroeg in de ochtend” … weer dat gepiep, maar dan net ietsje anders. De toonhoogte is dezelfde, de decibels zijn dezelfde, de afstand tot mijn oor is hetzelfde … maar die scherpe por tussen mijn ribben en het gemopper dat mijn andere gehoorskanaal bestookt is nieuw. De fysieke pijn toebedeeld door mijn “zet-dat-af-ik-wil-nog-slapen” grommende partner en het groeiende besef dat ik om 6u afspraak heb bij Pascale verplichten me ertoe al mijn vitale lichaamsfuncties op te starten. Ik stommel uit m’n bed, sukkel de badkamer in -en uit- wring mezelf in ‘m kleren en schuifel de trap af.

Vrijdag 9 oktober, kwart voor 6 in de ochtend, tijd om in te pakken en te vertrekken. Een paar extra – zij het minder vitale – lichaamsfuncties worden opgestart, een kom Kellogs verdwijnt in het keelgat, de fototas belandt op de achterbank van de wagen en het statief vindt z’n weg naar de koffer. Nu nog even langs mijn foto-maatje en dan draaien we de neus richting NP De Biesbosch.

De Biesbosch of Biesbos is de benaming voor een aantal riviereilanden en zand- en slikplaten in de Nederlandse provincies Noord-Brabant en Zuid-Holland, gelegen tussen de rivieren Boven-Merwede en Amer en het Nieuwe Merwedekanaal. Het is een zoetwatergetijdengebied met kreken en wilgenvloedbossen. Aan oostzijde wordt het begrenst door het Land van Heusden en Altena. Het kan worden onderverdeeld in de Brabantse Biesbosch en de Hollandse Biesbosch, waarbij de laatste weer bestaat uit de Sliedrechtse Biesbosch en de Dordtse Biesbosch. In 1994 werd de status van nationaal park toegekend aan het gebied. Het Nationaal Park De Biesbosch (kortweg ‘De Biesbosch’ ) is sindsdien een beschermd natuurgebied. Het gebied kent vele recreatieve mogelijkheden maar wordt ook gebruikt voor opslag van water voor de drinkwaterbereiding.

Vandaag rijden we, onder begeleiding van Marcel van Balkom en in functie van een workshop natuurfotografie, met de wagen door dit gebied. Tijdens deze workshop voorziet Marcel ons van de nodige achtergrond informatie over De Biesbosch, leert hij ons beter kijken, onderwijst hij over de aanwezige fauna en flora, praat hij over kamerainstellingen en objectieven, maar geeft hij vooral ook een hoop handige tips-&-tricks omtrent natuurfotografie.

Het hoogtepunt van de dag -en stiekem ook één van de hoofdredenen van mijn deelname aan de workshop- was -voor mij althans- het “spotten” van een Ijsvogel. Hoewel ik 3 exemplaren heb mogen waarnemen was ik jammer genoeg niet in staat om ze ook op de gevoelige plaat vast te leggen. Een (aantal) volgend(e) bezoek(en) zullen hier hopelijk verandering in brengen

Een zeer zeldzame verschijning die we wel hebben kunnen vereeuwigen was de Buidelmees, een zangvogeltje met een zeer misleidende naam. Ten eerste behoort hij al niet tot de mezen-soort en ten tweede heeft hij helemaal geen buidel. Zijn naam dankt hij aan het soort nest dat hij bouwt; een buidelvormig kunstwerk van pluisachtige plantendelen, hangend aan een tak.

Om de BIF-techniek wat op pijl te houden neem ik elke gelegenheid te baat … deze overvliegende zwanen vormden dan ook een welkom “doelwit”.

En dan nog wat sfeer-beelden

Greetz,
Chris

Toen we een paar jaar geleden onze eerste reis door Noorwegen maakten scheepten we in Andenes in op de M/S Reine, op zoek naar walvissen.  Zoals sommigen al wel zullen weten is het zee-boot-golven-gebeuren helemaal niet aan mij besteed.  Het zal diezelfde mensen dan ook niet verbazen dat ik meer over de omheining heb gehangen dan dat ik van het uitzicht heb kunnen genieten.  Gelukkig was er een dappere gids die -bij het opduiken van de potvissen- op tijd en stond een seintje kwam geven en er zo voor zorgde dat ik toch nog iets aan de trip had.

De dag daarna stond -alweer- een boottochtje op het programma … ditmaal zouden we op zoek gaan naar zeehonden.  Mijn ingewanden waren echter nog niet hersteld van de zware beproevingen die ze op de walvis-safari hadden moeten doorstaan en dus werd het plan om in een zodiac-achtig ding over de golven te gaan scheuren snel afgevoerd.

Het hele zeehonden verhaal bleef echter wel door mijn hoofd spoken tot ik 2 weken geleden al mijn moed nog eens bijeen schraapte (en een hééél straf pilletje nam) om een bijna 3 uur durende boottocht te ondernemen richting Helgoland.  De rest van het verhaal komt later aan bod … maar hier zijn alvast een paar beelden die ik heb kunnen maken … enjoy !

Greetz,

Chris

‘t is een algemeen fenomeen … hoe drukker de mensen bezig zijn … hoe minder er op hun blogs verschijnt.  Ook in mijn geval is dat niet anders.  Shoots volgen mekaar redelijk vlot op, grotere projecten -zowel op fotografisch vlak als daarbuiten- vragen veel van mijn aandacht en af en toe moet er nog gewerkt worden ook

Toch wilde ik jullie onderstaand beeld niet onthouden.  Het is ontstaan uit een samenwerking tussen Corry (make-up & hairstyling), Sandra (super-model) en mezelf tijdens een test-shoot afgelopen zaterdag.

Omdat mijn vaste visagiste en love-of-my-life haar pijlen op een andere hobby gericht heeft was ik dringend op zoek naar iemand om haar taak over te nemen.  Een eerste face-to-face gesprek met Corry maakte al snel duidelijk dat we wat fotografie/visagie betreft op dezelfde golflengte zitten.  Tijd dus om de handen eens uit de mouwen te steken en te zien waar een samenwerking ons zou brengen.

Wie de blog al wat langer volgt zal zich ongetwijfeld Sandra nog wel herinneren : de limburgse schone die ik ooit nomineerde voor de “Nobelprijs voor het tofste model ter wereld”.  (Voor alle duidelijkheid … die nominatie geldt nog steeds !).  Al vanaf onze eerste samenwerking -nu iets meer dan een jaar geleden- stond het vast dat we contact zouden blijven houden en dat we zeker nog eens (een paar keer) samen de studio in zouden duiken.  Afgelopen zaterdag was het dus round two voor Sandra

Greetz,

Chris