Flitser Werkwinkel

Captain’s log, stardate 2008.0617

“Geachte cursisten, bij gebrek aan iets interessanters gaan we het vandaag eens hebben over … “. Zo klonk het ongeveer in m’n hoofd toen ik gisteravond tijdens de wekelijkse vergadering van fotoclub Apertura een basis (en ik bedoel echt wel basis) cursus over het “Strobisme” begon.

De bedoeling was om in het kort (nuja mezelf kennende … kort ) uit te leggen wat heel die “Strobisme” hype eigenlijk inhoudt en hoe je daar nu aan begint. Het was dus niet de bedoeling om in te gaan op dingen als soorten licht, stops, diafragma, ratios en dergelijk meer. Gewoon een “ik wil Koning Strobist worden : welk materiaal heb ik nodig en hoe werkt het” soort van aanpak.

Om het een beetje gestructureerd te laten verlopen (ahum ahum) werd begonnen met het begin (wat over het algemeen altijd wel een goed idee is ). Dus … wat is Strobisme en waarom zou ik de moeite doen om me daar mee bezig te houden. Verder ging het over flitsers en welke features die zeker aan boord moeten hebben, hoe we die flitsers op hun plaats kunnen zetten (en ze daar houden), hoe we die kleine zwarte doosjes op commando het nodige licht kunnen laten produceren en hoe we dat licht kunnen aanpassen, vervormen en sturen.

Omdat niet iedere Strobist-in-spe over een even groot (of klein) budget beschikt werden zowel de duurdere professionele als de goedkope huis-tuin-en-keuken-gebruik mogelijkheden belicht (haha … belicht ). Hierbij werd getracht een eerlijke en correcte verklaring te geven voor de -soms gigantische- prijsverschillen tussen de beiden categoriën.

De grootste moeilijkheid -buiten het onder controle houden van de eigen zenuwen- bestond voor mij in het feit dat de groep “cursisten” redelijk groot (ca. 15 personen) EN van sterk uiteenlopend niveau was. Sommigen onder de Aperturisten zijn nog beginners, anderen beheersen het off-camera flash gebeuren beter of minstens zo goed als ikzelf.

Al bij al vond ik het voor mezelf een leuke ervaring om m’n kennis te mogen/kunnen delen met geïnteresseerde mede-leden. Ikzelf heb er alvast een hoop uit geleerd en vermits een bekogeling met rotte eieren en overrijpe tomaten is uitgebleven ga ik ervan uit dat het ook voor de luisteraars de moeite was om de ogen en oren open te houden. Wie weet komt er nog wel een vervolg …

Greetz,
Chris.