Flitser Werkwinkel

Captain’s log, stardate 2008.0617

“Geachte cursisten, bij gebrek aan iets interessanters gaan we het vandaag eens hebben over … “. Zo klonk het ongeveer in m’n hoofd toen ik gisteravond tijdens de wekelijkse vergadering van fotoclub Apertura een basis (en ik bedoel echt wel basis) cursus over het “Strobisme” begon.

De bedoeling was om in het kort (nuja mezelf kennende … kort ) uit te leggen wat heel die “Strobisme” hype eigenlijk inhoudt en hoe je daar nu aan begint. Het was dus niet de bedoeling om in te gaan op dingen als soorten licht, stops, diafragma, ratios en dergelijk meer. Gewoon een “ik wil Koning Strobist worden : welk materiaal heb ik nodig en hoe werkt het” soort van aanpak.

Om het een beetje gestructureerd te laten verlopen (ahum ahum) werd begonnen met het begin (wat over het algemeen altijd wel een goed idee is ). Dus … wat is Strobisme en waarom zou ik de moeite doen om me daar mee bezig te houden. Verder ging het over flitsers en welke features die zeker aan boord moeten hebben, hoe we die flitsers op hun plaats kunnen zetten (en ze daar houden), hoe we die kleine zwarte doosjes op commando het nodige licht kunnen laten produceren en hoe we dat licht kunnen aanpassen, vervormen en sturen.

Omdat niet iedere Strobist-in-spe over een even groot (of klein) budget beschikt werden zowel de duurdere professionele als de goedkope huis-tuin-en-keuken-gebruik mogelijkheden belicht (haha … belicht ). Hierbij werd getracht een eerlijke en correcte verklaring te geven voor de -soms gigantische- prijsverschillen tussen de beiden categoriën.

De grootste moeilijkheid -buiten het onder controle houden van de eigen zenuwen- bestond voor mij in het feit dat de groep “cursisten” redelijk groot (ca. 15 personen) EN van sterk uiteenlopend niveau was. Sommigen onder de Aperturisten zijn nog beginners, anderen beheersen het off-camera flash gebeuren beter of minstens zo goed als ikzelf.

Al bij al vond ik het voor mezelf een leuke ervaring om m’n kennis te mogen/kunnen delen met geïnteresseerde mede-leden. Ikzelf heb er alvast een hoop uit geleerd en vermits een bekogeling met rotte eieren en overrijpe tomaten is uitgebleven ga ik ervan uit dat het ook voor de luisteraars de moeite was om de ogen en oren open te houden. Wie weet komt er nog wel een vervolg …

Greetz,
Chris.

1001

Captain’s log, stardate 2008.0609

2 weken zijn alweer voorbij sinds de laatste post. 2 weken, dat zijn 14 dagen, 336 uren, 20.160 minuten of 1.209.600 seconden. Kortom veel te lang geleden en hoog tijd dus om nog eens wat te “ventileren”. Niet dat er veel spectaculaire dingen te melden zijn, behalve dan dat ik vorige week mijn eerste faktuur heb mogen uitschrijven. Hoewel dat een aangenaam gevoel gaf wil dit nog lang niet zeggen dat de kleur van mijn bankrekening gewijzigd is. Het fel-rode bedrag dat mijn web-banking aangeeft duidt vast en zeker nog niet op een florerende zaak. Maargoed, beter 1 vogel in de hand, dan helemaal geen handen

Op fotografisch vlak is het de afgelopen veertien dagen echter héél kalm geweest. Buiten een korte test-shoot op zaterdag (dank u Marijke (en Gert)) en een poging tot avondfotografie op zondag is m’n kamera niet uit de foto-tas geweest. Serieus afkicken dus.

Toen ik deze winter een eerste nacht-fotografie-poging deed vond ik er maar niets aan. Het was koud en nat en ik had dorst en honger (de mensen die me kennen houden nu hun hart vast). Niet verwonderlijk dus dat de resultaten van die uitstap recht in de prullenbak mochten verdwijnen. Ook volgende pogingen om iets met dat soort fotografie te doen brachten niet de beelden ik zocht. Meer oefenen dus …

Gisteravond waren de weersomstandigheden bijna ideaal en was de innerlijke mens versterkt door een heerlijke maaltijd, bestaande uit gegratineerde aardappelen, een paar lamskoteletten en wat fruit. De resultaten van mijn laat-op-de-avond-foto-tripje zien er dan ook al een stuk beter uit. Hieronder vindt u één van de shots die ik nam van de ó zo fotogenieke Kaaitorens aan de Nieuwe Kaai te Turnhout.

Greetz,

Chris