Captain’s log, stardate 2008.0521
Na de boot zo lang mogelijk te hebben afgehouden is het nu toch zover. Mensen beginnen mij te vragen om voor/van hen fotos te maken. Op zich helemaal geen probleem natuurlijk, ware het niet dat ze zo blij zijn met de kwaliteit van het geleverde werk dat ze me er ook graag voor zouden willen betalen
En daar wringt nu net het schoentje. Met veel plezier zou ik die karrevrachten euros in ontvangst willen nemen, maar mijnheer de fiscus vindt dat niet zo’n goed idee als hij daar zelf ook geen deel van kan krijgen.
Nu zijn er natuurlijk allerlei manieren -de ene al meer obscuur dan de andere- om die poen toch van eigenaar te laten wisselen, maar om het allemaal netjes en officiëel te houden zat er niet veel anders op dan een statuut als “zelfstandige in bijberoep” aan te vragen.
Gelukkig duurt het uitspreken van die naam langer dan de procedure die moet gevolgd worden om het allemaal geregeld te krijgen en nog geen dag na het eerste contact met de mensen van UNIZO mag ik mezelf Fotograaf-Informaticus (in bijberoep) noemen. Of dit nu een adelijke titel is of eerder een scheldwoord, dat laat ik aan anderen over, ikzelf ben er -natuurlijk- uitermate blij mee
Hoe je zoiets doet ?
Wel, eerst en vooral ga je naar de bank van je keuze en je opent een rekening voor een zaak in bijberoep. Normale doorlooptijd ca. 30 minuten. Dan snor je naar het dichtstbijzijnde UNIZO kantoor en spreekt daar een vriendelijke heer/dame aan. Zij vragen je diploma, je paspoort en het rekeningnummer dat je voor de zaak hebt geopend. Vervolgens worden de beroeps-activiteiten even overlopen (man man, je gelooft niet wat daar allemaal tussen zit
) en wordt er een BTW-stelsel gekozen. Hier en daar nog wat “kribbels” en een paar handtekeningen en hopla … klaar is Kees (Chris in mijn geval dus). Doorlooptijd … u gokt goed … wederom ca. 30 minuten.
Er moeten dan nog wel wat documenten opgestuurd worden en je moet later nog eens langs de bank om het allemaal af te ronden, maar op een kleine halve dag (rondrijden kost ook wat tijd) ben je “in business”.
Het enige deprimerende aan heel dit verhaal is dat je al direct met een schuld van om en bij de 130 euro van start gaat, want dat is het kostenplaatje verbonden aan deze hele administratieve operatie. Niet zo’n grote ramp natuurlijk, want nu kan je eindelijk in eer en geweten die kruiwagens harde valuta van je tevreden klanten in ontvangst nemen
Greetz,
Chris
PS iemand een fotograaf-informaticus nodig ?
Alvast véél succes toegewenst!!!
Enne…wat is de naam van de onderneming?
Reactie door Jef Janssens — mei 21, 2008 @ 5:40 pm
Proficiat
Ik volg je verhalen op de voet, en hoop dat je nog es wat ervaringen met ons deelt. Ik ben van plan later misschien een zelfde procedure te doorlopen
Reactie door Sille — mei 22, 2008 @ 11:32 am
[...] lezen op de Blog van collega-Aperturist Christian Bailleul die ook de stap heeft gezet en dit hier op onnavolgbaar wijze uiteenzet. Leuke blog [...]
Pingback door Happily Ever After « JayJay’s Weblog — mei 23, 2008 @ 10:49 pm
Bedankt voor de morele steun
Op het moment van oprichting had ik mijn inspiratie thuis gelaten, dus de firma is -voorlopig althans- naamloos gebleven
Reactie door traveltoy — mei 28, 2008 @ 9:29 am
Gefeliciteerd en veel succes toegewenst.
Reactie door Xray — juni 5, 2008 @ 7:39 pm