Eindelijk

Captain’s log, stardate 2009.1109

Het was alweer even geleden dat ik nog eens een shootje deed in mijn eigen kleine knusse studiootje, maar verleden week zaterdag mocht ik -eindelijk- de geweldige Marcia ontvangen, een model waarvoor ik al erg lang bewondering had (en nog steeds heb).  “Eindelijk” zeg ik, omdat we reeds heel lang contact hadden en reeds heel lang aan het plannen waren om samen iets uit te werken.  Allerlei omstandigheden en hier en daar een misverstand zorgden er echter voor dat de shoot een paar keer moest worden uitgesteld en dat hij uiteindelijk zo’n dikke 8 maanden later plaatsvond dan oorspronkelijk gepland.

Het grootste deel van de shoot stond in het kader van een project rond artistiek naakt beelden, een project waar Marcia als model perfect in paste en waaraan ze dan ook met plezier wilde meewerken.  Omdat die reeks nog lang niet compleet is en omdat ik de definitieve beelden nog even aan een kritische review wil onderwerpen ga ik ze hier nog niet plaatsen.  Wat ik wel wil tonen zijn een paar beelden uit het tweede deel van de shoot … hope you’ll enjoy them.

Greetz,

Chris

De Biesbosch

Captain’s log, stardate 2009.1019

Vrijdag 9 oktober, onmenselijk vroeg in de ochtend. Een akelig geluid wekt me bruusk uit mijn slaap. M’n ogen kleven nog half dicht en de hersenactiviteit staat nog op een bedroevend laag niveau. Meer dan een verdwaasde “eeuuuuhhh” krijg ik dan ook niet over m’n lippen. Instinctief zwaait m’n rechterarm naar het nachtkastje en door een zachte maar doeltreffende tik op de “snooze” knop houdt het gemekker op. Oef.

Vrijdag 9 oktober, vijf na “onmenselijk vroeg in de ochtend” … hetzelfde akelige geluid. Een tweede kreun … een tweede zwaai … het gemekker stopt met een doffe plof.

Vrijdag 9 oktober, tien na “onmenselijk vroeg in de ochtend” … weer dat gepiep, maar dan net ietsje anders. De toonhoogte is dezelfde, de decibels zijn dezelfde, de afstand tot mijn oor is hetzelfde … maar die scherpe por tussen mijn ribben en het gemopper dat mijn andere gehoorskanaal bestookt is nieuw. De fysieke pijn toebedeeld door mijn “zet-dat-af-ik-wil-nog-slapen” grommende partner en het groeiende besef dat ik om 6u afspraak heb bij Pascale verplichten me ertoe al mijn vitale lichaamsfuncties op te starten. Ik stommel uit m’n bed, sukkel de badkamer in -en uit- wring mezelf in ‘m kleren en schuifel de trap af.

Vrijdag 9 oktober, kwart voor 6 in de ochtend, tijd om in te pakken en te vertrekken. Een paar extra – zij het minder vitale – lichaamsfuncties worden opgestart, een kom Kellogs verdwijnt in het keelgat, de fototas belandt op de achterbank van de wagen en het statief vindt z’n weg naar de koffer. Nu nog even langs mijn foto-maatje en dan draaien we de neus richting NP De Biesbosch.

De Biesbosch of Biesbos is de benaming voor een aantal riviereilanden en zand- en slikplaten in de Nederlandse provincies Noord-Brabant en Zuid-Holland, gelegen tussen de rivieren Boven-Merwede en Amer en het Nieuwe Merwedekanaal. Het is een zoetwatergetijdengebied met kreken en wilgenvloedbossen. Aan oostzijde wordt het begrenst door het Land van Heusden en Altena. Het kan worden onderverdeeld in de Brabantse Biesbosch en de Hollandse Biesbosch, waarbij de laatste weer bestaat uit de Sliedrechtse Biesbosch en de Dordtse Biesbosch. In 1994 werd de status van nationaal park toegekend aan het gebied. Het Nationaal Park De Biesbosch (kortweg ‘De Biesbosch’ ) is sindsdien een beschermd natuurgebied. Het gebied kent vele recreatieve mogelijkheden maar wordt ook gebruikt voor opslag van water voor de drinkwaterbereiding.

Vandaag rijden we, onder begeleiding van Marcel van Balkom en in functie van een workshop natuurfotografie, met de wagen door dit gebied. Tijdens deze workshop voorziet Marcel ons van de nodige achtergrond informatie over De Biesbosch, leert hij ons beter kijken, onderwijst hij over de aanwezige fauna en flora, praat hij over kamerainstellingen en objectieven, maar geeft hij vooral ook een hoop handige tips-&-tricks omtrent natuurfotografie.

Het hoogtepunt van de dag -en stiekem ook één van de hoofdredenen van mijn deelname aan de workshop- was -voor mij althans- het “spotten” van een Ijsvogel. Hoewel ik 3 exemplaren heb mogen waarnemen was ik jammer genoeg niet in staat om ze ook op de gevoelige plaat vast te leggen. Een (aantal) volgend(e) bezoek(en) zullen hier hopelijk verandering in brengen

Een zeer zeldzame verschijning die we wel hebben kunnen vereeuwigen was de Buidelmees, een zangvogeltje met een zeer misleidende naam. Ten eerste behoort hij al niet tot de mezen-soort en ten tweede heeft hij helemaal geen buidel. Zijn naam dankt hij aan het soort nest dat hij bouwt; een buidelvormig kunstwerk van pluisachtige plantendelen, hangend aan een tak.

Om de BIF-techniek wat op pijl te houden neem ik elke gelegenheid te baat … deze overvliegende zwanen vormden dan ook een welkom “doelwit”.

En dan nog wat sfeer-beelden

Greetz,
Chris

Blaffende honden …

Captain’s log, stardate 2009.1006

Toen we een paar jaar geleden onze eerste reis door Noorwegen maakten scheepten we in Andenes in op de M/S Reine, op zoek naar walvissen.  Zoals sommigen al wel zullen weten is het zee-boot-golven-gebeuren helemaal niet aan mij besteed.  Het zal diezelfde mensen dan ook niet verbazen dat ik meer over de omheining heb gehangen dan dat ik van het uitzicht heb kunnen genieten.  Gelukkig was er een dappere gids die -bij het opduiken van de potvissen- op tijd en stond een seintje kwam geven en er zo voor zorgde dat ik toch nog iets aan de trip had.

De dag daarna stond -alweer- een boottochtje op het programma … ditmaal zouden we op zoek gaan naar zeehonden.  Mijn ingewanden waren echter nog niet hersteld van de zware beproevingen die ze op de walvis-safari hadden moeten doorstaan en dus werd het plan om in een zodiac-achtig ding over de golven te gaan scheuren snel afgevoerd.

Het hele zeehonden verhaal bleef echter wel door mijn hoofd spoken tot ik 2 weken geleden al mijn moed nog eens bijeen schraapte (en een hééél straf pilletje nam) om een bijna 3 uur durende boottocht te ondernemen richting Helgoland.  De rest van het verhaal komt later aan bod … maar hier zijn alvast een paar beelden die ik heb kunnen maken … enjoy !

Greetz,

Chris

Testing testing … round two

Captain’s log, stardate 2009.0901

‘t is een algemeen fenomeen … hoe drukker de mensen bezig zijn … hoe minder er op hun blogs verschijnt.  Ook in mijn geval is dat niet anders.  Shoots volgen mekaar redelijk vlot op, grotere projecten -zowel op fotografisch vlak als daarbuiten- vragen veel van mijn aandacht en af en toe moet er nog gewerkt worden ook

Toch wilde ik jullie onderstaand beeld niet onthouden.  Het is ontstaan uit een samenwerking tussen Corry (make-up & hairstyling), Sandra (super-model) en mezelf tijdens een test-shoot afgelopen zaterdag.

Omdat mijn vaste visagiste en love-of-my-life haar pijlen op een andere hobby gericht heeft was ik dringend op zoek naar iemand om haar taak over te nemen.  Een eerste face-to-face gesprek met Corry maakte al snel duidelijk dat we wat fotografie/visagie betreft op dezelfde golflengte zitten.  Tijd dus om de handen eens uit de mouwen te steken en te zien waar een samenwerking ons zou brengen.

Wie de blog al wat langer volgt zal zich ongetwijfeld Sandra nog wel herinneren : de limburgse schone die ik ooit nomineerde voor de “Nobelprijs voor het tofste model ter wereld”.  (Voor alle duidelijkheid … die nominatie geldt nog steeds !).  Al vanaf onze eerste samenwerking -nu iets meer dan een jaar geleden- stond het vast dat we contact zouden blijven houden en dat we zeker nog eens (een paar keer) samen de studio in zouden duiken.  Afgelopen zaterdag was het dus round two voor Sandra

Greetz,

Chris

Op de valreep

Captain’s log, stardate 2009.0816

Net voor we begin vorige maand onze oude roestbak vol campeerspullen propten en zijn neus richting noorden draaiden kregen we nog even het bezoek van Britt, een toffe meid die al eens model speelde op één van onze maandelijkse Apertura shoots.

De bedoeling was om een aantal “fashion” beelden te maken, maar ook om eens een experimentele lichtopstellen uit te testen.

De fashion shots hebben een iets of wat afwijkende bewerking gekregen.  Bij de andere beelden was het enorm moeilijk om de flare en het verlies aan contrast onder controle te houden … hier heb ik dan ook geopteerd voor zwart-wit omzetting.

Bottom line … ‘t was dikke fun, ik had weer wat geleerd en de uitdaging is nu om die flare/contrast problemen eens te analyseren en de lichtopstelling te perfectioneren

Hope you like ‘m …

Greetz,

Chris.

Va-kan-tie

Captain’s log, stardate 2009.00801

Update : bekijk ook deze pagina voor meer info (en meer fotos)

Het is weer een eeuwigheid geleden dat er nog eens iets op deze blog verscheen.  Reden ? druk bezig met een aantal projecten die voorlopig veel meer tijd opslorpen dan resultaat opleveren (maar desalniettemin wel de moeite waard zijn) en -eindelijk- ook anderhalve week op verlof kunnen gaan.

De trip die we dit jaar gemaakt hebben bracht ons -voor de tweede keer- naar het Noorse eiland Runde.  Een paradijs voor liefhebbers van Papegaaiduikers, Jan Van Genten, Aalscholvers en nog meer van dat soort beestjes.

Aangezien we 2 jaar geleden dit eiland ook al bezochten en we best wel tevreden zijn met de “portretjes” die we toen van de Puffins hebben kunnen maken gingen we deze keer voluit voor de BIF’s, de Bird In Flight shots.  Hiervoor hebben we ons dan ook gewapend met “iets” beter materiaal in vergelijking met wat we in 2007 in onze rugzak hadden zitten

Voor het scherp op de plaat krijgen van die kleine, snelle duiveltjes wilde ik de sluitertijd toch graag ergens rond de 1/2000 sec of 1/4000 sec houden, desnoods door het opschroeven van de ISO waarde.  Spijtig genoeg waren de weergoden ons niet zo goed gezind en hebben we gedurende 5 dagen in dikke mist en druilerige regen moeten “werken”.  Gelukkig kregen we ook 1 zonnige dag … en als je dan ook nog het geluk hebt zo’n Puffin op nog geen 50cm afstand te mogen observeren … dan is de vakantie helemaal goed !

Een volledig verslag van de reis -inclusief details over de lijdensweg naar de Puffin-plaats- komt er zeker ook nog aan … maar hieronder al zeker een voorsmaakje van de gemaakte fotos … enjoy !

School’s out

Captain’s log, stardate 2009.0629

Omdat ik op moment van schrijven nog aan het invullen van de aangifte voor mijn personenbelasting moet beginnen ga ik het héél kort (moeten) houden.

Shoot was dikke fun, model was mega … en bij leven en welzijn gaan we hier zeker een vervolg aan breien Thank you Tahnee … thank you very much !

Greetz,
Chris

I (still) do

Captain’s log, stardate 2009.0614

Doet die kerel eigenlijk nog wel iets ? Zijn blog is zo dood als een pier, wordt er eigenlijk nog wel eens iets gefotografeerd ? Bestaat er dan toch zoiets als “pruimentijd” ?

Wel … euhm … ja … ik doe nog wel eens iets. Tussen het over-en-weer lopen naar onze architect, het vervullen van mijn full-time job, het mijn -zij het klein- steentje bijdragen in het huishouden en het assisteren bij andere fotografen door heb ik mijn eigen kamera ook wel eens uit de tas mogen halen.

Tripjes naar de dierentuin, een workshop met Mike Larson (waarover gans fotograferend/bloggend vlaanderen het reeds eeuwen geleden gehad heeft) en het uitgebreid testen van Nikon’s super-tele-zoom (200-400 f/4 AF-S VR) hebben me de voorbije maand beziggehouden.

Hét fotografisch hoogtepunt in deze periode was echter het huwelijk van Gert en Carolien. Hoewel ik reeds meerdere trouwreportages verzorgde was deze net iets anders dan anders : voor de eerste keer in mijn carrière als fotograaf “mocht” ik solo vliegen. Het tempo gaat daardoor een beetje de hoogte in, de druk rond de niet-te-missen shots neemt toe en de nood aan degelijk backup materiaal wordt behoorlijk groter.

Voorzien van 3 kameras, een tas vol objectieven en een kwart-dozijn flisten startte ik ’s morgens vroeg bij de kapper om ’s avonds laat te eindigen in een feestzaal. Hieronder een impressie van deze dag vol rock & roll, gezonde stress, hard labeur en blije gezichten. Enjoy

Greetz,
Chris.

Aaliyah

Captain’s log, stardate 2009.0516

“In mei leggen alle vogels een ei” … en maakt elke fotograaf communie-fotos

Je kent het wel … je krijgt een mailtje … klikt erop … en daar is ze dan … dé mei-vraag : “kan jij misschien nog wat communie-fotos maken ?  … tegen het einde van de week liefst … ze moeten ook nog naar de drukker enzo … dus … kan het nog ?”

Vlot, flexibel en altijd in voor een uitdaging zag ik dat natuurlijk wel zitten, ook al speelden de tijdsdruk en de slechte weersvoorspellingen me zeker niet in de kaart.

De ingrediënten voor deze shoot : slecht weer, een wit kleedje, rubber laarzen, een toffe jongedame en een paard waar zelfs Sinterklaas jaloers op is.

Met als motto “voor elk wat wils” werd geopteerd voor een “klassieke”, een “moderne” en een “stoere” uitwerking van deze opdracht.  Hieronder de resultaten.

Greetz,
Chris

Gelling it on the roof

Captain’s log, stardate 2009.0510

26 april 2009 … ’s morgens vroeg … Een vredig stukje bos wordt opgeschrikt door een kolonne vierwielers, tjokvol geladen met kameras, stukken glas, kilos batterijen, zachte dozen, schoonheidsschijven, regenschermen, zonnenbotsers en nog meer van dat lekkers. De Apertura-bende is weer eens op pad om ergens een stukje België onveilig te maken en alles wat beweegt of stilstaat te “shooten”.

Deze keer waren we te gast in Mechelen. Ergens in een stukje bos staat het “Spookhotel” of zoals anderen het noemen het “Moerashotel”. Dankzij de goede contacten van één van de Aperturisten met de eigenaar van dit stukje verwilderde ruwbouw, kregen we officieel toestemming om daar ons ding te doen … niet onbelangrijk als je met tiental fotografen, 6 modellen en 1 visagiste een ganse dag ongestoord op zo’n locatie wil blijven werken.

Voor mijn eerste sessie wilde ik nog eens aan de slag met de ondertussen befaamde kleurengels. Een eerder experiment leerde me dat een blauwe gel in combinatie met ruwe beton best wel een leuke sfeer/achtergrond teweeg brengt. Om de blauwe kleur van de flitsers nog extra te versterken draaide ik de witbalans omlaag tot ongeveer 3000K. Het gevolg hiervan is dat de kleuren van de kledij en van de huid van het model dan ook allemaal te blauw worden. Om deze kleur-shift tegen te gaan heb ik het model belicht met een flits voorzien van een oranje gel. Om een redelijk brede en gelijkmatige lichtverdeling te krijgen opteerde ik voor het gebruik een reflectieparaplu.  Model van dienst was de dame met de mobiele kleerkast : Caroline.

Mocht je dus nog niet weten wat je volgende keer voor je verjaardag zou willen … vraag gerust zo’n setje gels … altijd fun om mee te experimenteren.

Verder wilde ik ook weer met bestaand licht werken … iets wat me de laatste shoots al enorm goed was bevallen.  De flitsers werden dus terug opgeborgen, de triggers van de kamera gegooid en de ISO behoorlijk opgeschroefd.  Met ISO 800, f/2 en een sluitertijd van 1/40sec is dit wat ik uit mijn D700 wist te puren …

Een poging om een gelijkaardig beeld te maken met de lensbaby resulteerde in heel wat minder succesvolle snapshots.  Nu ben ik me er wel van bewust dat zo’n “plooilensje” niet zo’n schitterend en hoogstaand objectief is … maar onderstaande is het beste wat ik eruit kreeg … voor mij absoluut niet kwalitatief genoeg.  Oordeel zelf maar.

Bij deze dus 1 lensbaby (voor Nikon) in de aanbieding en een echte tilt-shift lens op nummer 2 op mijn “objectieven-die-ik-nog-zou-willen-kopen”-lijstje.

Na de middag hield het even op met regenen … tijd om buiten te spelen dus en om naar het dakterras te verkassen.  Wie de blogs en het werk van de andere Aperturisten een beetje volgt herkent in het model direkt een “oude bekende”.  Het was immers Ine’s tweede road-trip in ons gezelschap … waarvoor dank.

De dichte bewolking zorgde voor een gigantische grote natuurlijke softbox en gaf heel diffuus licht zonder harde schaduwen.  Een nis bestaande uit betonnen muren waarin struiken, gras en mos weelderig tieren vormde ons eerste decor.

Voor de rest van de shoot -lees tot de regen weer uit de hemel begon te vallen- wisselden Ine en ik af in het gebruik van het topaccessoire van deze sessie … het laddertje.

Greetz,
Chris