Captain’s log, stardate 2009.0629
Omdat ik op moment van schrijven nog aan het invullen van de aangifte voor mijn personenbelasting moet beginnen ga ik het héél kort (moeten) houden.
Shoot was dikke fun, model was mega … en bij leven en welzijn gaan we hier zeker een vervolg aan breien 
Thank you Tahnee … thank you very much !
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0614
Doet die kerel eigenlijk nog wel iets ? Zijn blog is zo dood als een pier, wordt er eigenlijk nog wel eens iets gefotografeerd ? Bestaat er dan toch zoiets als “pruimentijd” ?
Wel … euhm … ja … ik doe nog wel eens iets. Tussen het over-en-weer lopen naar onze architect, het vervullen van mijn full-time job, het mijn -zij het klein- steentje bijdragen in het huishouden en het assisteren bij andere fotografen door heb ik mijn eigen kamera ook wel eens uit de tas mogen halen.
Tripjes naar de dierentuin, een workshop met Mike Larson (waarover gans fotograferend/bloggend vlaanderen het reeds eeuwen geleden gehad heeft) en het uitgebreid testen van Nikon’s super-tele-zoom (200-400 f/4 AF-S VR) hebben me de voorbije maand beziggehouden.
Hét fotografisch hoogtepunt in deze periode was echter het huwelijk van Gert en Carolien. Hoewel ik reeds meerdere trouwreportages verzorgde was deze net iets anders dan anders : voor de eerste keer in mijn carrière als fotograaf “mocht” ik solo vliegen. Het tempo gaat daardoor een beetje de hoogte in, de druk rond de niet-te-missen shots neemt toe en de nood aan degelijk backup materiaal wordt behoorlijk groter.
Voorzien van 3 kameras, een tas vol objectieven en een kwart-dozijn flisten startte ik ’s morgens vroeg bij de kapper om ’s avonds laat te eindigen in een feestzaal. Hieronder een impressie van deze dag vol rock & roll, gezonde stress, hard labeur en blije gezichten. Enjoy
Greetz,
Chris.
Captain’s log, stardate 2009.0516
“In mei leggen alle vogels een ei” … en maakt elke fotograaf communie-fotos
Je kent het wel … je krijgt een mailtje … klikt erop … en daar is ze dan … dé mei-vraag : “kan jij misschien nog wat communie-fotos maken ? … tegen het einde van de week liefst … ze moeten ook nog naar de drukker enzo … dus … kan het nog ?”
Vlot, flexibel en altijd in voor een uitdaging zag ik dat natuurlijk wel zitten, ook al speelden de tijdsdruk en de slechte weersvoorspellingen me zeker niet in de kaart.
De ingrediënten voor deze shoot : slecht weer, een wit kleedje, rubber laarzen, een toffe jongedame en een paard waar zelfs Sinterklaas jaloers op is.
Met als motto “voor elk wat wils” werd geopteerd voor een “klassieke”, een “moderne” en een “stoere” uitwerking van deze opdracht. Hieronder de resultaten.
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0510
26 april 2009 … ’s morgens vroeg … Een vredig stukje bos wordt opgeschrikt door een kolonne vierwielers, tjokvol geladen met kameras, stukken glas, kilos batterijen, zachte dozen, schoonheidsschijven, regenschermen, zonnenbotsers en nog meer van dat lekkers. De Apertura-bende is weer eens op pad om ergens een stukje België onveilig te maken en alles wat beweegt of stilstaat te “shooten”.
Deze keer waren we te gast in Mechelen. Ergens in een stukje bos staat het “Spookhotel” of zoals anderen het noemen het “Moerashotel”. Dankzij de goede contacten van één van de Aperturisten met de eigenaar van dit stukje verwilderde ruwbouw, kregen we officieel toestemming om daar ons ding te doen … niet onbelangrijk als je met tiental fotografen, 6 modellen en 1 visagiste een ganse dag ongestoord op zo’n locatie wil blijven werken.
Voor mijn eerste sessie wilde ik nog eens aan de slag met de ondertussen befaamde kleurengels. Een eerder experiment leerde me dat een blauwe gel in combinatie met ruwe beton best wel een leuke sfeer/achtergrond teweeg brengt. Om de blauwe kleur van de flitsers nog extra te versterken draaide ik de witbalans omlaag tot ongeveer 3000K. Het gevolg hiervan is dat de kleuren van de kledij en van de huid van het model dan ook allemaal te blauw worden. Om deze kleur-shift tegen te gaan heb ik het model belicht met een flits voorzien van een oranje gel. Om een redelijk brede en gelijkmatige lichtverdeling te krijgen opteerde ik voor het gebruik een reflectieparaplu. Model van dienst was de dame met de mobiele kleerkast : Caroline.
Mocht je dus nog niet weten wat je volgende keer voor je verjaardag zou willen … vraag gerust zo’n setje gels … altijd fun om mee te experimenteren.
Verder wilde ik ook weer met bestaand licht werken … iets wat me de laatste shoots al enorm goed was bevallen. De flitsers werden dus terug opgeborgen, de triggers van de kamera gegooid en de ISO behoorlijk opgeschroefd. Met ISO 800, f/2 en een sluitertijd van 1/40sec is dit wat ik uit mijn D700 wist te puren …
Een poging om een gelijkaardig beeld te maken met de lensbaby resulteerde in heel wat minder succesvolle snapshots. Nu ben ik me er wel van bewust dat zo’n “plooilensje” niet zo’n schitterend en hoogstaand objectief is … maar onderstaande is het beste wat ik eruit kreeg … voor mij absoluut niet kwalitatief genoeg. Oordeel zelf maar.
Bij deze dus 1 lensbaby (voor Nikon) in de aanbieding en een echte tilt-shift lens op nummer 2 op mijn “objectieven-die-ik-nog-zou-willen-kopen”-lijstje.
Na de middag hield het even op met regenen … tijd om buiten te spelen dus en om naar het dakterras te verkassen. Wie de blogs en het werk van de andere Aperturisten een beetje volgt herkent in het model direkt een “oude bekende”. Het was immers Ine’s tweede road-trip in ons gezelschap … waarvoor dank.
De dichte bewolking zorgde voor een gigantische grote natuurlijke softbox en gaf heel diffuus licht zonder harde schaduwen. Een nis bestaande uit betonnen muren waarin struiken, gras en mos weelderig tieren vormde ons eerste decor.
Voor de rest van de shoot -lees tot de regen weer uit de hemel begon te vallen- wisselden Ine en ik af in het gebruik van het topaccessoire van deze sessie … het laddertje.
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0503
Een tijdje geleden meldde ik reeds dat ik ergens in de maand maart richting Antwerpen trok om er in NOXX een mode-show te fotograferen. Deze show werd georganiseerd door jongeren voor jongeren. Meer info kan je lezen op de site van IncuFashion.
Uit een vorig leven herinnerde ik me nog dat etablissementen als NOXX meestal niet echt baden in het licht. Verder -zo herinnerde ik mij- is de kans erg groot dat het schaarse aanwezige licht sterk zal variëren in intensiteit en dat ook de richting waaruit dit licht zou komen verre van een vast gegeven zou zijn. Daarom werden de nodig voorzorgen genomen en werd alvast het strobist materiaal nog eens vanonder het stof gehaald.
Mijn “game plan” bestond erin om de D700 op een redelijk hoge ISO waarde te gebruiken en een SB-800 op statief in een reflectie-paraplu te laten flitsen. Door te spelen met sluitertijd, diafragma, flitskracht en ISO waarde werd getracht de aanwezige sfeer te behouden en werd toch voor voldoende licht gezorgd, zodat duidelijke en scherp fotos verkregen werden. Uiteindelijk … van een mode-show verwachten we toch dat de kledij een beetje deftig in beeld gebracht wordt, nietwaar ?
Het opstellen van het statiefje met de SB-800 vroeg enige inventiviteit, maar met een tafeltje en een “half rolletje Duct Tape” kom je in zo’n situaties al héél ver. Omdat ik op voorhand niet echt kon inschatten hoelang de show zou duren, hoeveel fotos ik zou maken en hoelang de batterijen in de speedlight het zouden volhouden vond ik het raadzaam om mijn tweede SB-800 reeds op dezelfde waarden in te stellen. Uit ervaring weet ik dat ik sneller een SB-800 kan switchen dan dat ik de batterijen kan vervangen 
Om zoveel mogelijk ontladingen te kunnen genereren en om de herlaadtijd tot een minimum te beperken, werd het vermogen van de speedlight zo laag mogelijk gehouden (1/8 power was in dit geval voldoende). Het hele handeltje werd getriggerd door de beroemde/beruchte cactus triggers, waarvan de receiver door middel van een PC-sync kabeltje met de speedlight werd verbonden. Hieronder de opstelling en een impressie van de show … enjoy !
Als deze mode-show een ideale gelegenheid was om de prestaties van de D700 op hoge ISO’s te testen, dan was de zeepkistenrace die begin april in Turnhout plaats vond een ideale gelegenheid om de snelheid van die kamera eens te testen.
Voor de gelgenheid werd de Driezenstraat, een klein pittoresk straatje in de Tunhoutste binnenstad, voozien van “nadar” hekken en een paar strobalen om zo het parcours te vormen voor deze DIY bolides. Gezien het zeer beperkte hoogteverschil tussen start en finish was het wel toegestaan om de “kisten” te duwen, iets wat voor best hilarische taferelen zorgde
Wat veiligheid betreft is zo’n afsluiting tussen de race-piste en de massa toeschouwers natuurlijk een goede zaak, maar wat het fotograferen van zo’n evenement betreft is zo’n metalen obstakel al een stuk minder interessant. Ik zag me dan ook genoodzaakt om liggend op de grond mijn kamera onder de hekken door te schuiven om zo “vanuit de heup” te schieten. Doordat ik niet door de zoeker kon kijken, noch gebruik kon maken van de live-view had ik aanvankelijk een gigantische hoop missers. Naarmate ik het gedrag van de autofocus van de D700 in combinatie met de 20mm breedhoek lens beter kon inschatten daalde het aantal missers zienderogen en lukte het zelfs om de actie te volgen. Voor zij die er niet bij waren … het was lachen geblazen 
Voor zij die bij het zien van de beelden schrikken … niemand raakte (ernstig) gewond
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0426
Een kleine maand geleden trokken we voor onze maandelijkse club-shoot met de Aperturisten (uhu … die gekken uit Tongerlo) nog eens naar de oude mijngebouwen in Waterschei. De hele mik-mak aan fotomateriaal werd ’s morgens vroeg ingeladen, liters warme choco werd in thermossen gegoten en de plaatselijke bakker werd in één keer van zijn assortissement koffiekoeken beroofd … een mens krijgt honger van al dat harde werken nietwaar
Aangezien ik mezelf tijdens de vorige -geïmproviseerde- shoot met Janna zo goed geamuseerd had en aangezien ik best wel onder de indruk was van haar acteer/poseer talent had ik haar gevraagd om nog eens mijn model te zijn. Om een tot op heden onverklaarbare reden vond ook zij dit een leuk idee en stemde ze toe. (I guess I must be doing something right )
De shoot in het MHA indachtig wilde ik nog eens proberen om uitsluitend met aanwezig licht te werken. Flitsers, plu’s, statieven, triggers en gels bleven dus voorlopig netjes opgeborgen en gewapend met de D700 en een 50mm f/1,4 gingen we op zoek naar een stuk van de locatie waar voldoende EN interessant licht was.
Na kort overleg over stijl, kledij, accessoires, poses en manier van werken frunnikte ik wat aan de knopjes op de kamera en trok ook Janna zich op gang. Welnu … ik zweer het u dames en heren … volgens mij eet deze dame ’s morgens, ’s middags en ’s avonds 3 pakken Duracell en zuipt ze vaten Redbull. Bij elke klik van de sluiter toverde ze een andere pose of expressie tevoorschijn en dit gedurende een monster-sessie van 4 uur ! Chapeau Janna … U Rock
Hieronder een paar beelden uit de voormiddag-shoot met deze super madam met o zo heerlijk plat Hertals’ accent. Enjoy
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0418
—
Flaky model : “hey … fuck … onze shoot van gisteren was ik vergeten op te schrijven en mijn hoofd stond er niet naar ook “
Fotograaf : “No problem … shit happens hé “
Flaky model : “dan shooten we wel eens een andere keer hé ?”
Fotograaf : “Heb je een dikke stift ?”
Flaky model : “hihi … ja hoor … waarom ?”
Fotograaf : “Schrijf die tweede afspraak dan alvast op je buik “
—
Klinkt het een beetje grof ? Kan ik wel aannemen … maar … 2009 is nog maar 4 maanden oud en staat nu reeds in mijn geheugen gegrift als het Flakers jaar 
Gemiddeld werden 3 op 5 TF-Cd shoots zonder gegronde reden op het laatste ogenblik gecancelled of kwam het betreffende model gewoon niet opdagen … een mens zou van minder cynisch en sarcastisch worden.
Tijdens één van die plots vrijgekomen zaterdagen zijn we dan maar eens naar de Olmense Zoo getrokken -iets wat we wel vaker doen als we de kans krijgen. Zoals de traditie het wil zeul ik dan natuurlijk half mijn “fotowinkel” mee … in de hoop er nog eens een mooi plaatje te schieten. Deze keer had ik mijn zinnen gezet op beelden van wat een aantal mensen mijn tweelingbroer plachten te noemen
De nagelnieuwe D700 werd uitgerust met de TC-14 E II teleconverter en de 300 f/4 prime om zodoende uit te komen op 420mm met een maximaal diafragma van f/5,6 (1 stop verlies door de TC). Over het algemeen lees/hoor je dat je deze combinatie moet dichtdraaien tot f/8 om er goede beelden uit te krijgen … maar ik durf ze met gerust geweten “vol-open” gebruiken.
De bewolking zorgde voor redelijk egaal en zacht licht met weinig tot geen schaduwen … maar beperkte natuurlijk wel de hoeveelheid ervan. Ideaal dus om die hoge ISO-prestaties van de D700 een uit te testen tijdens deze niet zo alledaagse portret-sessie
420mm | f/5,6 | ISO 800 | 1/250sec
420mm | f/5,6 | ISO 1250 | 1/500sec
420mm | f/5,6 | ISO 800 | 1/250sec
Er is geen noise-reduction toegepast en omdat ik met mijn statief niet de juiste hoek kon krijgen heb ik de beelden uit de hand geschoten.
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0414
Dat mijn leven niet zo bijster interessant is mag blijken uit het feit dat ik bijna een gehele maand niets te “bloggen” had. Nu, voor een deel is dat de waarheid en niets dan de waarheid … voor een deel hangt dat ook samen met het feit dat ik dit blog grotendeels wil reserveren voor mijn fotografie-exploten. In tegenstelling tot wat sommigen denken heb ik heus wel een leven buiten de fotografie om … en ik verzeker jullie … ik heb niet de luxe gehad om een ganse maand op mijn luie kont te kunnen zitten
Ondertussen loopt de verkoop van mijn oud (*kuch* *kuch* *kuch*) fotomateriaal redelijk. Dit in combinatie met de lopende cashback actie van Nikon zorgde ervoor dat ik me niet langer kon bedwingen … ik ben dus gelukkige eigenaar geworden van een gloednieuwe Nikon D700. En geloof me … “gelukkige eigenaar” is hier een understatement
Ok … genoeg geleuterd … over naar wat beelden
Een dikke maand geleden kreeg ik het bezoek van Lylya, een toffe dame uit ‘t Stad. Zij had graag wat nieuwe fotos voor haar “book” waarmee ze zich dan bij een aantal modellenbureaus gaat presenteren.
Verder had ik ook de eer en het genoegen 2 westvlaamse schoonheden over de vloer te krijgen. Al van de eerste minuut zat de “ambiance” er goed in. Zonder overdrijven kunnen zowel Charlotte als Julie onder de noemer poseerbeest met de grote “P” gecatalogeerd worden. Voor shoots als deze geef ik modellen steeds de raad hun favoriete muziek op één of ander medium te smijten (iPod/CD/usb-stick/etc …) en draai ik tijdens de shoot de versterker ergens voorbij de loeihard aanduiding
May I present to you : Charlotte
aaaaaaannnnnddd …. Julie !
Buiten het studiowerk stonden er afgelopen maand ook nog een mode-show, een zeepkisten-race en een wel zeer speciale portret-sessie op het programma. Hierover later meer
Greetz,
Chris
Captain’s log, stardate 2009.0316
We schrijven 1 maart 2009 – een bende strobisten troept samen in het oude Militair Hospitaal in Antwerpen om er -gewapend met speedlights, lightstand, plu’s, softboxen en wat trigger-spul- de buurt onveilig te maken. Aangezien ik me voorgenomen had om dit jaar meer op locatie te gaan shooten had ik geen enkel excuus om me niet bij hen te voegen.
Omdat mijn model zich de dag voordien ziek had gemeld (kan gebeuren natuurlijk) moest ik rekenen op de goodwill van de mede strobisten en de enthousiaste modellen om me bij één van hen aan te sluiten. Na de obligatie -en bij momenten hilarische- “wie-is-wie” voorstellingsronde mocht ik mee op stap met fotograaf Dirk Ganseman en model Janna.
Ondanks het feit dat Dirk en ik genoeg flitslicht bij hadden om het hele gebouw weg te blazen besloot ik om toch eens enkel met het aanwezige licht te werken, iets wat voor een studio-beest als ikzelf best wel een uitdaging was.
Onder het motto “Less Gear – More Brains – Free Beer – Better Light” beperkte ik mezelf dus tot het gebruik van enkel de D300 en de 17-55 f/2,8, een super combinatie die me toeliet onderstaande beelden te maken.
Special thanks to Dirk en Janna
Wegens overstap naar FF gaan volgende zaken in de verkoop
Nikon 10,5 f/2,8 : 450 euro (aangekocht bij konijnenberg op 07/07/2006) VERKOCHT
Nikon 17-55 f/2,8 : 850 euro (aangekocht bij studio73 op 15/10/2007) VERKOCHT
Nikon 50 f/1,8 : 110 euro (aangekocht bij bastiaens op 19/01/2008) VERKOCHT
D50 + 3 batt. : 150 euro (aangekocht bij topfoto.de op 30/09/2005) VERKOCHT
Alle objectieven en body’s zijn in perfecte staat zonder gebruikssporen en worden geleverd
met de originele dozen en alle papieren en accessoires die erbij horen.
Alles kan getest worden in Beerse (’s avonds / weekend) of in Herentals (kantooruren).
Prijzen zijn vast en dus niet bespreekbaar
Reservaties enkel mits betaling van een voorschot (10%)
Greetz,
Chris
